تلسکوپ فضایی «اسپیتزر» ناسا برای نخستین بار موفق به کشف انتشار نور از یک سیاره شبه زمینی در ورای منظومه شمسی شده است.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) با اینکه این سیاره قابل سکونت نیست اما این کشف، یک گام تاریخی در جست‌وجو برای نشانه‌های حیات احتمالی در سیارات دیگر به شمار می‌رود.

این سیاره که «خرچنگ 55 e» نام دارد در گروه سیارات موسوم به ابرزمین جای می‌گیرد که بسیار بزرگتر از زمین بوده اما از سیارات غول‌پیکری مانند نپتون سبکترند.

این سیاره از جرم و حجمی دو برابر زمین برخوردار است.

پیش از این تلسکوپهایی مانند اسپیتزر قادر به بررسی سیارات با تحلیل تغییرات نور ستاره خرچنگ 55 در زمان عبور سیارات از برابر آن بودند. در پژوهش جدید این تسکوپ به اندازه‌گیری پرتو نور مادون قرمز از خود سیاره پرداخته است.

نتایج به دست آمده نشان داده که این سیاره احتمالا تاریک بوده و چهره رو به خورشید آن از دمای بیش از 2000 کلوین (3140 درجه فارنهایت) برخوردار است.

این داده‌های جدید با تئوری پیشین در مورد اینکه سیاره خرچنگ 55 e یک جهان آبی است، ‌مطابقت دارد. در این گونه سیارات، یک هسته سنگی با یک لایه آب در حالت فوق بحرانی به هر دو شکل مایع و گاز بوده که با پوششی از بخار در بالای آنها پیچیده شده‌اند.

سیستم ستاره خرچنگ 55 با فاصله 41 سال نوری از شباهت بسیاری با زمین برخوردار است. این سیستم از پنج سیاره برخوردار است که خرچنگ 55 e از همه به آن نزدیکتر است.

به دلیل فاصله بسیار نزدیک این سیاره به ستاره خود، همیشه یک سوی آن به سمت ستاره قرار داشته و حرارت بسیار بالای آن نشان از عدم برخورداری سیاره از جو دارد.

ایسنا

«« نجوم
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 8:49 PM توسط یک آسمان پر ستاره

در روزهای پنجم و ششم ژوئن سال جاری (16 و 17 خرداد)، میلیون‌ها انسان در سراسر جهان می‌توانند در رویدادی که احتمالا دیگر در طول عمرشان اتفاق نخواهد افتاد، به مشاهده عبور سیاره ناهید از برابر خورشید بنشینند.

  این گذر حدود شش ساعت به طول خواهد انجامید و در طول آن، ناهید (زهره) مانند یک نقطه ریز سیاه در سطح خورشید دیده خواهد شد.

این رویداد در نوبت بعدی در سال 2117 اتفاق خواهد افتاد.

جی پاساچوف، ستاره شناس کالج ویلیام در مقاله‌ای در مجله جهان فیزیک به بررسی علم پشت این گذر ناهید و ارائه تاریخچه آن پرداخته است.

گذر سیاره ناهید تنها در موقعیت‌های بسیار نادر اتفاق افتاده که در آن زمین و ناهید در یک خط با خورشید قرار می‌گیرند. در زمانهای دیگر این سیاره از زیر یا بالای خورشید می گذرد چرا که دو مدار در یک زاویه خفیف نسبت به یکدیگر قرار می‌گیرند.

این گذرها به صورت جفت که با فاصله هشت سال از هم جدا شده‌اند، رخ داده و فاصله میان این گذرها معمولا بین 105.5 تا 121 سال متغییر است. گذر پیشین در سال 2004 رخ داده بود.

دانشمندان با استفاده از نظریات پایه نیکولاس کوپرنیک در سال 1543 توانستند به پیش‌بینی و ثبت گذرهای دو سیاره ناهید و عطارد در قرنهای بعدی بپردازند.

یوهانس کپلر با موفقیت گذر دو سیاره را از برابر خورشید در سال 1631 پیش‌بینی کرد اما اولین گذر قابل مشاهده سیاره ناهید در سال 1639 اتفاق افتاد که توسط ارمیا هوروکس، ستاره‌شناس انگلیسی کشف شد.

بعدها در سال 1716، ادموند هالی از گذر سیاره ناهید برای پیش‌بینی فاصله دقیق میان زمین و خورشید استفاده کرد که به «واحد نجومی» معروف است.

در نتیجه در سالهای 1761 و 1769 صدها هیات اعزامی برای مشاهده این گذرها به سراسر جهان فرستاده شدند.

پاساچوف انتظار دارد که این گذر بتواند نظریه تیم وی را در مورد پدیده «اثر قطره سیاه» تائید کند. طبق این فرضیه در لحظات ابتدایی عبور ناهید و هنگامی که این سیاره در ابتدای صفحه خورشیدی قرار می گیرد، نور خورشید در اطراف ناهید خمیده و توسط جو متمرکز سیاره بازگشت داده می شود که باعث کشیده‌تر شدن ظاهر سیاره خواهد شد.

این محققان به مشاهده جو ناهید در زمانی که نیمی از آن روی دیسک خورشیدی قرار گرفته، خواهند پرداخت. آنها بر این باورند که رصد این گذرها می‌تواند به ستاره‌شناسانی که به بررسی سیارات فراخورشیدی در اطراف ستاره‌های دیگر می‌پردازند، کمک کند.



منبع: ایسنا

«« نجوم
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 11:37 AM توسط یک آسمان پر ستاره

گفت استاد مبر درس از ياد

                                    ياد باد آنچه به من گفت استاد

ياد باد آنکه مرا ياد سوخت

                                   آدمي نان خورداز دولت ياد

هيچ يادم نرود اين معني

                                   که مرا مادر من ، نادان زاد

پدرم نيز چو استادم ديد

                                   گشت از تربيت من آزاد

پس مرا منت از استاد بود

                                   که به تعليم من ايستاد،استاد

هرچه ميدانست آموخت مرا

                                 غير يک اصل که ناگفته نهاد                                                                      

قدر استاد نکو دانستن

                                  حيف استاد به من ياد نداد

سلام

امروز روز ... نمدونم بنويسم بهترين و مقدسترينيا نحس ترين و بدترين روز سال است . ولي امروز فكر كردم كه با تمام وجود از بعضي از معلم هاي محترم بدم ميياد . ديگه فكر نكنم بتونم قيافه دبير رياضي رو تحمل كنم . خودش ميگه نبايد تبعيض باشه حالا يكي نيست بگه كه اين كاري كه امروز كردند اسمش چيه ؟

از صميم قلب خوش حالم كه بهشون روزشون را تبريك نگفتم و روم كردم اون ور رو رفتم . دلم حسابي خنك شد تا بتونم تا آخر سال اين از اين كار را ميكنم .

تازه ديدم كه بعضي وقتا فكر ميكني يك دوست واقعا دوسته ولي حاضره تو رو روي زمين نگه داره تا خودش زودتر بره بالا . كيف كنم زماني كه از اون بالا بيفته .

 فكر كنم اين تصاوير بتوانند حال من رو نسبت به دبيران گرامي بيان كنند

 

 

 

 

 

 

 

«« اطلاعات عمومی
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 6:46 PM توسط یک آسمان پر ستاره

به نظر میرسد که دریاچه آنتاریو در سطح تیتان (قمر زحل)، شبیه دریاچه ایتوشا در کشور نامیبی در زمین است. یک دریاچه بزرگ در سطح تیتان پوشیده از ابر و مه آلود، با دریاچه ایتوشا (دریاچه نمکی در شمال نامبیا) شباهت بسیار زیاد دارد که گهگاهی توسط آب پر می شود. به نظر میرسد که "دریاچه بزرگ" تیتان هم موقتی باشد. دریاچه آنتاریو در سطح تیتان که به علت شباهت شکل و اندازه به دریاچه آنتاریو در زمین نامگذاری شده، برای اولین بار در سال 2009 میلادی توسط سفینه فضایی کاسینی در نزدیکی قطب جنوب این قمر زحل کشف گردید. ساختار صاف، هموار و بازتاب دهنده این دریاچه در تصاویر تاریک راداری بیانگر سطح کم عمق و مایع آن می باشد.البته اشتباه نکنید، آنچه بصورت مایع در سطح تیتان وجود دارد، آب نه بلکه متان یا عمده ترین ترکیب عنصر در چرخه آب شناسی یافته شده درسطح این قمر بزرگ می باشد. تیتان از خورشید خیلی دور قرار گرفته و حرارت در قطب های آن تا منفی 185 درجه (300 درجه فارنهایت) سقوط می کند. بنابرین دما برای وجود آب به شکل مایع بسیار سرد می باشد و در نتیجه متان در این دنیای مه آلود و مرموز جایگزین آب شده است.

تصویر دریاچه آنتاریو توسط سفینه فضایی کاسینی ناسا. عکس از ناسا

یک تیم تحقیقاتی به رهبری توماس کورنت از دانشگاه نانتس فرانسه اطلاعات راداری کاسینی از دریاچه آنتاریو را با دقت بررسی نموده و شواهدی را بر وجود کانال های ایجاد شده در قسمت جنوبی این قمر یافته است. بر اساس مطالعات این تیم بستر این دریاچه دیده می شود.
کورنت می گوید: ما بدین نتیجه رسیده ایم که سطح جامد دریاچه آنتاریو در تصاویر تهیه شده از آن مناطق آشکار گردیده. در ضمن لایه های رسوبی اطراف دریاچه نشان میدهد که سطح مایع دریاچه متفاوت است.

این بررسی ها شباهت برجسته میان دریاچه آنتاریو در تیتان (قمر زحل) و دریاچه ایتوشا در نامبیا (زمین) را نشان میدهد که به صورت "دریاچه زود گذر" بیشتر وقت سال خالی از آب بوده و فقط بصورت اتفاقی توسط یک لایه کم عمق آب پر می گردد که بعد به علت تابش خورشید تبخیر شده و سطح نمکی آن خالی از آب باقی می ماند. ماهیت ذاتی دریاچه ایتوشا با جهان دیگر حتی در فلم علمی تخیلی سال 1968 بنام (اودیسه فضایی) از پیش حدس زده شده بود.

چه کسی میداند زیر ابر ها و اتموسفیر مه آلود تیتان چه راز هایی دیگری نهفته است. عکس از ناسا

هرچند به نظر میرسد که دریاچه آنتاریو پر از هایدروکاربن مایع است، یافته های این تیم یک ارتباط ذاتی تیان با محیط زمین را نشان داده و در حین حال ماهیت بیشتر موقتی آن و در ضمن ارزش مطالعات و تحقیقات مفصل را به ما گوش زد می نماید.
بررسی این تحقیقات بر اهمیت سیاره شناسی مقایسوی در بخش علوم سیاره ای امروز تأکید می نماید. یافته های مشابه زمین ساختی در دیگر دنیا ها مانند تیتان به ما اجازه می دهد تا نظریه های موجود در مورد شکل گیری این دنیا ها را یک بار دیگر مورد آزمایش قرار دهیم.


منبع: کابل اسکای - یونس بخشی

«« نجوم
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 8:38 PM توسط یک آسمان پر ستاره

سلام

چه خبرا؟ دانشگاه مدرسه خوب پیش میره ؟

دیروز یک شنبه اولین کارگاه عمومی آموزش رویت هلال ماه به صورت عملی و تیوری برگزار گردید که از تمامی دست اندر کاران این برنامه تشکر میکنم .

شروع کارگاه با سخنرانی جناب پروفسور فاطمی بود که درباره ی هلال ماه و ویژگی های هلال ماه ،درجه بندی در آسمان با استفاده از انگشتان دست ،سمت ،ارتفاع و ... توضیحاتی ارایه فرمودند .

بعد از آن بخش شیرین پذیرایی بود که اصلا هم شیرین نبود!

 

کارگاه با ادامه سخنرانی آقای دکتر دوست محمدی ادامه پیدا کرد که در این کارگاه با کمک stary night و يك نرم افزار رياضي ديگه به صورت مجازي هلالي را كه در پيش داشتيم رويت كرديم . هلال اين ماه به صورت كاسه بود . علت اين امر قرار گرفتن ماه و زمين به صورتي بود كه نور خورشيد زماني كه غروب ميكرد به ماه ميرسيد در نتيجه قسمت پاييني ماه روشن بود .

راستي كرمان كه هوا ابري بود ولي افق باز بود . من كه همراه كارگاه ، براي رويت واقعي هلال نرفتم . نميدونم گروه موفق به رويت شده بود يا نه؟ ولي قرار بود كه به اولين كسي كه هلال را ديد يك دوربين دو چشمي هديه بدهند .

نكته ي مهمي كه در مورد ابري بودن هوا وجود داره اين كه شايد هنوز خبرش نرسيده اما به احتمال     ...۹۹۹۹۹/۹۹درصد خانه نجوم رصد برگزار كرده بود كه هوا ابري شد ه بود .

 

 

«« گزارشات ویژه
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 8:12 PM توسط یک آسمان پر ستاره

تلسکوپ فضایی هابل موفق به شکار یک یوفو شده است که به جای آدم فضایی، مملو از ستاره است

 کهکشان یوفو یا NGC 2683 در فاصله 35 میلیون سال نوری با زمین قرار دارد و جزء کهکشان‌های مارپیچی محسوب می‌شود. این کهکشان در سال 1788 میلادی توسط «ویلیام هرسل» در صورت فلکی سیاهگوش (Lynx) در شمال آسمان کشف شد.

محققان نجوم معتقدند، کهکشان NGC 2683 یک کهکشان مارپیچی بسته است، اما تصاویر دریافتی از تلسکوپ‌ها امکان دیدن ساختار کامل کهکشان را دشوار می‌کند.

به گفته محققان ناسا، تصاویر جدید تلسکوپ فضایی هابل فرصت بسیار مناسبی برای بررسی خطوط گرد و غبار به دور بازوهای مارپیچی مقابل هسته طلایی کهکشان یوفو فراهم می‌کند. همچنین خوشه‌های درخشان ستارگان جوان آبی رنگ در سراسر دیسک کهکشانی، مناطق شکل گیری ستاره‌ها را مشخص می‌کنند.

محققان با ترکیب دو تصویر دوربین‌های پیشرفته تلسکوپ هابل در نور مرئی و مادون قرمز موفق به ایجاد یک تصویر جدید از کهکشان یوفو شدند که به تازگی منتشر شده است و شکاف بین آشکار سازهای نور در تلسکوپ هابل از طریق تصاویر تلسکوپ‌های زمینی مرتفع شدند.

تلسکوپ فضایی هابل در مأموریت مشترک ناسا و آژانس فضایی اروپا، طی دو دهه اخیر مناظر دیدنی از کیهان را ثبت کرده است.


منبع: ایسنا

«« نجوم
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 12:31 PM توسط یک آسمان پر ستاره

دانشمندان در رصدهای خود بر روی خورشید، متوجه الگویی از سلولهایی با مرکز درخشان و مرزهای تاریک در تاج یا جو خورشیدی شده‌اند.

 طبق این رصدها که در پاییز 2011 توسط رصدخانه دینامیک خورشیدی ناسا انجام شده، این سلولها تا حدی شبیه به الگوی سلولی موجود در سطح خورشید بوده اما کشف این الگوها در بخش بالایی جو خورشید تا حدی عجیب بنظر می‌رسد.

خصوصیات این ویژگیهای خورشیدی موسوم به سلولهای تاجی که تا کنون گزارش نشده بود، در مجله Astrophysical منتشر شده است.

این سلولهای خورشیدی در مناطقی میان گودالهای تاجی سردتر و کم‌تراکم‌تر و کانالهای رشته‌ای نمایشگر مرز میان بخشهای میدانهای مغناطیسی رو به بالا و پائین رخ می‌دهند.

درک چگونگی رصد این سلولها می‌تواند به ارائه سرنخهایی از میدانهای مغناطیسی در حال تغییر در مرز گودالهای تاجی و چگونگی تاثیرگذاری آنها بر انتشار ثابت مواد خورشیدی موسوم به توفانهای خورشیدی از این گودالها بپردازد.

در زمان کشف این سلولها در سال 2011، فضاپیماهای رصدخانه دینامیک خورشیدی و استریو A و B هر کدام به رصد نمای متفاوتی از خورشید می‌پرداختند. از این رو پس از این که گردش 27 روزه خورشید باعث بالا آمدن سلولهای تاجی به بالای این ستاره شد، ابتدا استریو B، سپس رصدخانه دینامیک خورشیدی و در آخر استریو A موفق به ثبت طبیعت سه‌بعدی این سلولها شدند.

محققان دریافتند که دسته‌های میدان مغناطیسی در مرکز این سلولها قرار گرفته که باعث تمایز این سلولهای تاجی از سلولهای سوپرگرانوله می‌شوند که میدانهای مغناطیسی در مرزهای آنها قرار می‌گیرند.

کشف سلولهای تاجی باعث افزایش دانش سازه‌های مغناطیسی تاج خورشید شده است. در آینده پژوهشهای بیشتر در این زمینه می‌تواند درک دانشمندان را از تغییرات مغناطیسی در مرزهای گودالهای تاجی و تاثیر آنها بر توفانهای خورشیدی و آب‌وهوای فضای زمین ارتقا بخشد.


منبع: ایسنا

«« نجوم
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 8:21 PM توسط یک آسمان پر ستاره

یک کارشناس سیاست‌گذاری فضایی آمریکا پیشنهاد کرده که شرکت‌های خصوصی بتوانند در ماه یا سیارات دیگر برای صنعت گردشگری و حتی فروش دارایی‌های آن به خرید زمین اقدام کنند.

 راند سیمبرگ اظهار کرده که اگر حقوق مالکیت این موضوع توسط دولت مشخص شود، کارآفرینان و میلیاردرها شاید بتوانند به سرمایه‌گذاری در این زمینه بپردازند.

سیمبرگ با این هدف به ارائه قانونی پرداخته که توافق‌نامه فضای خارجی 1967 را در مورد عدم ارائه حق مالکیت بر اجسام فضایی به گروه یا اشخاص کنار خواهد گذاشت.

اما چنین حرکتی می‌تواند شیوه نگاه به فضا را در بشر تغییر داده و باعث تکرار دوره استعماری تقسیم آفریقا شود.

در صورتی که که کشوری از این قانون سرپیچی کند ممکن است موجب قهر و خشم دیگر کشورهایی که توافقنامه فضای خارجی را امضا کرده‌اند، شود.

به گفته سیمبرگ، این قانون قابل چالش بوده و به صراحت امکان دستیابی به بخشهایی از سیارات را ممنوع نکرده؛ از این رو باید به شفاف‌سازی در مورد آن پرداخت.

این طرح با عنوان «قانون جایزه استقرار در فضا» چندی پیش در موسسه کارآفرینی رقابتی آمریکا رونمایی شد.

تمام قوانین جدید باید در جهت قانون توافقنامه ماه در سال 1979 باشند که کشورها را از ادعای مالکیت بر ماه منع می‌کند. این در حالیست که کشورهایی مانند روسیه و آمریکا آن را تصویب نکرده‌اند.

به گفته این کارشنان سیاست‌گذاری فضا، شکست تصویب توافقنامه ماه،‌ نشانگر آن است که هیچ گونه منع قانونی در جهت دستیابی شرکتهای خصوصی به قطعات زمین در مریخ، ماه و دیگر سیارات وجود نداشته تا جایی که این حاکمیت از ادعای تملک یا حاکمیت ملی حاصل نشده باشد.


منبع: ایسنا

«« نجوم
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 3:49 PM توسط یک آسمان پر ستاره

محققان سوئیسی دست به ساخت سیستم رانش ماهواره زده‌اند که می‌تواند مسیر زمین تا ماه را با یک دهم لیتر سوخت بپیماید

 وزن این موتور کوچک تنها چند صد گرم بوده و با یک ترکیب شیمیایی یونی کار می‌کند. بدین شکل که از برق برای استخراج یون و تولید نیروی محرکه استفاده می‌کند. این موتور کوچک برای پرتاب ماهواره به مدار ساخته نشده بلکه در عوض به مانور فضاپیما در فضا کمک می‌کند که پیش از این نیازمند موتورهای عظیم‌الجثه و گران بود.

اولین پیش ساخت این موتور قرار است توسط آزمایشگاه‌های موسسه پلی‌تکنیک فدرال لوزان رونمایی شود و محققان امیدوارند این فناوری بتواند آغازگر عصر جدید اکتشافات فضایی کم هزینه باشد.

ماهواره‌های کوچک از هزینه بسیار کمتری نسبت به انواع بزرگ‌تر آن برخوردار بوده اما اخیرا از کمبود یک سیستم رانش موثر رنج می‌برد.

این در حالیست که محققان سوئیسی امیدوارند که این موتور "ریز رانشی (MicroThrust)" که به ماهواره قابلیت تغییر مسیر در مدار با سرعت 40 هزار کیلومتر در ساعت را می‌دهد، بتواند پاسخی برای این نیاز باشد.

این موتور قرار است بر روی ماهواره CleanSpace One که در حال حاضر برای پاکسازی فضا از ضایعات فضایی در حال ساخت است، نصب شود.

ماهواره 11 میلیون دلاری قرار است به جمع‌آوری توده‌های ضایعات مداری پرداخته و آنها را به سوی جو زمین پرتاب کند تا در زمان ورود مجدد در آن بسوزند.

«« نجوم
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 10:56 AM توسط یک آسمان پر ستاره

سلام

امروز توی کتابخانه بودم که دوستم یک مطلب داغ از توی مجله دانستنیها پیدا کرد . خبر درج شده به این شرح بود:

قراره در تارخ ۱۴ اردیبهشت حدود ساعت ۱ بامداد(اگر اشتباه نکنم)یک شهاب از کنار زمین رد شود که احتمال می رود این آقای شهاب به زمین هم برخورد کند و فاجعات زیادی را به دانبال خواهد داشت. اگر این شهاب سنگ وارد زمین شود در جنوب جزایر استونی به زمین خواهد خورد و بقایای آن هم آن طور که نوشته شده بود به کویر شهداد میرسد . احتمال این که یک سونامی در اقیانوس اطلس هم تشکیل شود وجود دارد به همین منظور ناسا یک تیم تحقیقاتی تشکیل داده که پیوسته این شهاب را دنبال میکنند و تمام تلاششان را جهت نابود سازی شهاب سنگ یا انحراف مسیر آن میکنند .

اما خبر مهم خودم : از ۷ اردیبهشت تور رصدی و کویر گردی تا تاریخ ۲۰ اردیبهشت به صورت رایگان خودمون برگزار میکنیم و امیدوارم کار ناسا در این زمینه موفق نباشه که بقایای این شهاب سنگ عزیز بیایند کویر لوت ما هم پیداش کنیم و یکمی میلیاردر بشویم و زیادی معروف . از دوستانی که دوست دارند زیادی و یکمی بیشتر از زیادی معروف شوند دعوت به عمل می آید تا در محل برخورد شهاب سنگ اقامت کنند تا شاید این شهاب سنگ محترم خورد یک جایی از بدنشان یا اگر طلبیده شدند شهید در راه علم شوند .

«« گزارشات ویژه
+ «ادامه مطلب»نوشته شده در ساعت 5:16 PM توسط یک آسمان پر ستاره